Bir ajanın barındırma hizmetini kullanması için bir API yeterli değil mi?

Gerekli ama yeterli değil. Ajanın ayrıca insan adımı olmadan ödeme yapabilmesi, bir web sayfası okumadan hataları anlayabilmesi, katı bir harcama limiti içinde çalışabilmesi ve güvenilmeyen kodu yalıtılmış bir yerde çalıştırabilmesi gerekir. Bunların her biri ayrı bir gereksinimdir.

Ön ödemeli bakiyeden ödüyorlarsa ajanların neden harcama limitlerine ihtiyacı var?

Ön ödemeli bakiye en kötü durumu içindeki tutarla sınırlar ve bu yine de çok olabilir. Günlük ya da aylık bir limit, döngüye giren bir ajanı boş bir bakiye yerine kötü bir öğleden sonraya dönüştürür ve ajanın tanıyacağı bir hata döndürür.

Bir ajan için doğru hesaplama birimi nedir?

Göreve bağlıdır. Üretilmiş bir kod parçasını çalıştırmak saniyeler sürer ve saniye bazında bir sandbox'a uyar. Birkaç saatlik bir iş de buna ya da saatlik bir makineye uyar. Sürekli çalışan bir hizmet aylık bir sunucuya aittir. Ajanlar üçünü de yapar, bu yüzden üçüne de ihtiyaçları vardır.

Hâlâ ne çözülmedi?

Çoğunlukla kimlik ve sorumluluk. Bir ajanın bir hesapla yaptıklarından hâlâ birileri sorumludur ve tamamen otomatik kayıtlarda kötüye kullanımı önlemek açık bir sorundur. Çok adımlı uzun akışlar da hâlâ tekil çağrılardan daha sık başarısız oluyor.

Yapay zekâ ajanları için altyapı: 7 gereksinim

Barındırmanın büyük kısmı klavye başındaki bir insan etrafında tasarlandı: bir kayıt formu, bir kart, bir panel, bir şeyler ters gittiğinde bir e-posta. Hesaplama gücüne ihtiyaç duyan bir yapay zekâ ajanı bu adımların hiçbirine uymaz. Bir captcha çözemez, bakım sayfasını bozuk bir sayfadan ayırt edemez ve aynı sunucuyu kırk kez oluşturduğunu fark etmez.

“Ona bir API verin, yeter” demek cazip gelir. Bu ilk gereksinimdir, sonuncusu değil. Aşağıda, ajanlar için kendi MCP sunucumuzu ve REST API'mizi geliştirme deneyimimize dayanarak önemli bulduğumuz yedi gereksinim var. Her biri için: onsuz neyin ters gittiği.

1. Ajanın ihtiyaç duyduğu her şey programlanabilir

Kaynakları oluşturmak, incelemek, boyutlandırmak ve silmek tarayıcı olmadan çalışmalıdır. Sıkıcı kısımlar dahil: satın almadan önce fiyatı öğrenmek, bir lokasyonda kapasite olup olmadığını kontrol etmek, yeni bir makinenin parolasını okumak, iptal etmek.

Bu olmadan: ajan yolun %80'ini kat eder ve tıklama gerektiren tek adımda takılır; bir insanın işi yine de bitirmesi gerekir. Yarım bir API çoğu zaman hiç olmamasından kötüdür, çünkü tamamlanamayacak bir otomasyona davetiye çıkarır.

2. Bir programın göre hareket edebileceği hatalar

Bir ajan yanıtı okur ve sonra ne yapacağına karar verir. Kararlı bir koda sahip bir JSON gövdesi (402 insufficient_balance, 409 sandbox_paused, sıfırlanma zamanıyla birlikte 429 budget_exceeded) dallanabileceği bir şeydir. Bir HTML hata sayfası ya da belirsiz mesajlı bir 500, onu tahmin etmeye bırakır — çoğu zaman asla başarılı olmayacak bir şeyi yeniden denemeye.

Bu olmadan: yeniden deneme döngüleri. Ajanların en pahalı hataları genellikle yanlış kararlar değil, aynı başarısız çağrının binlerce kez tekrarlanmasıdır.

3. Döngüde insan olmadan ödeme

Kartla ödemeler, bir insanın orada olduğunu doğrulamak için tasarlanmış adımlarla doludur: 3-D Secure kodları, banka uygulamasında onaylar, kimlik doğrulamaları. Bunlar dolandırıcılığa karşı iyidir ve yazılım için imkânsızdır. Önceden yüklenmiş bir ön ödemeli bakiye (bizde çoğunlukla stablecoin ile), bir ajanın her kesintiyi bir insan onaylamadan kullandığı şeyin ücretini ödemesini sağlar.

Bu olmadan: ya her satın almayı bir insan onaylar, bu da amacı boşa çıkarır, ya da biri bir ajana kart verir; kimsenin almaması gereken bir risk.

4. Katı harcama limitleri

Ön ödemeli bakiye en kötü durumu içindeki tutarla sınırlar. Bu yine de çok olabilir. Ajanın iyi niyetiyle değil, platform tarafından uygulanan dolar cinsinden günlük ve aylık bir limit, döngüye giren bir ajanı küçük bir kayba dönüştürür. Limit, ajanın tanıyacağı bir hatayla gürültülü biçimde devreye girmeli ve çalışanı durdurmalı ya da duraklatmalıdır.

Bu olmadan: döngüyü bakiyeden öğrenirsiniz. Sandbox faturalamamızda bu nedenle limitler var; MCP güvenlik önlemleri sayfası da hangi eylemlerin zaten bir insanın onayını gerektirmesi gerektiğini öneriyor.

5. Doğru ayrıntı düzeyinde hesaplama

Ajanlar çok farklı üç tür iş üretir:

Saniyeler: üretilmiş bir parçayı çalıştırmak, bir yanıtı kontrol etmek, bir düzeltmeyi denemek.
Saatler: bir değerlendirme, bir veri kazıma, uzun bir derleme.
Sürekli açık: bir bot, bir API, zamanlanmış bir worker.

Yalnızca aylık sunucu sunan bir platform ilk türü saçma derecede pahalı yapar; yalnızca kısa ömürlü sandbox sunan bir platform da üçüncüsünü kırılgan hâle getirir. Saatlik faturalanan bir makinede 20 saniyelik bir görev, 59 dakikalık bir hiç için ödeme yapar. Saniye bazında faturalama nasıl işler her modelin nerede anlamını yitirdiğini gösteriyor.

Bu olmadan: ajanlar ya kısa iş için fazla öder ya da uzun ömürlü hizmetleri açık kalmak için tasarlanmamış bir altyapıda çalıştırır.

6. Varsayılan olarak yalıtım

Bir ajanın yazdığı kod, kimsenin incelemediği koddur. Değerli hiçbir şeyin bulunmadığı bir yerde çalışmalıdır: ajanın kendi ana makinesinde değil, anahtarlarınızın bulunduğu bir sunucuda değil, e-postanızı gönderen makinede değil. Pratikte bu, görev başına ayrı bir VM ya da microVM ve sonrasında silinmesi demektir. Güvenilmeyen kod için yalıtım seviyeleri seçenekleri karşılaştırıyor; sade bir dille Firecracker microVM'leri kendine ait bir çekirdeğin neden önemli olduğunu anlatıyor.

Bu olmadan: üretilen koda sızan ilk prompt injection, ajanın ana makinesinin ulaşabildiği her şeye erişir.

7. Görünürlük ve bir kapatma düğmesi

Bir ajandan sorumlu kişinin ajanın ne yaptığını görebilmesi ve onu hızla durdurabilmesi gerekir. Bu, kaynak başına kullanım ve maliyet, ajanın oluşturduğu her şeyin bir listesi ve hepsini silmenin bir yolu demektir. Kimlik bilgileri iptal edilebilir olmalı ve sızan bir token sonsuza dek geçerli kalmayacak kadar kısa ömürlü olmalı; yenilenmeleri için de bir insan gerekmemelidir.

Bu olmadan: temizlik arkeolojiye dönüşür. Unutulan kaynaklar faturalanmaya devam eder; sızan bir token çalışmaya devam eder.

Ajanların ihtiyaç duymadıkları

Yardımcı olmayan şeyler de aynı derecede açıklayıcıdır: ek satış için tasarlanmış paneller, karşılama e-postaları, gerçek sınırları dipnotta yazan tarifeler, ancak kayıttan sonra gösterilen fiyatlar. Bunların hiçbiri yazılım tarafından okunamaz ve bir kısmı metni harfiyen alan bir modeli aktif olarak yanıltır.

Hâlâ çözülmeyenler

Buradaki her şey çözülmüş bir mühendislik sorunu değil.

Sorumluluk. Bir ajanın bir hesapla yaptıklarından birileri sorumludur. Platformların, otomatik etkinliği sorumlu bir kişiye o kişiyi her adımdan geçirmeden bağlamanın bir yoluna ihtiyacı var.
Kötüye kullanım. Açık, tamamen otomatik kayıt, kötüye kullananların da tam olarak istediği şeydir. Ajanlara hizmet veren her platform sürtünmesiz erişimi hesap çiftlikleri ve madencilikle dengeler ve hiçbirinin mükemmel bir cevabı yoktur.
Uzun akışlar. Ajanlar on adımlı süreçlerde hâlâ tekil çağrılardan daha sık başarısız oluyor. Altyapı, her adımı idempotent ve durumunu kolay sorgulanabilir yaparak yardımcı olabilir; böylece bir yeniden deneme çiftlemek yerine kaldığı yerden devam eder.

Bizim vardığımız yer

Bu gereksinimlerin etrafından dolaşmak yerine onlar için inşa etmeye çalıştık: tüm yaşam döngüsünü kapsayan bir MCP sunucusu ve REST API, makinelerin okuyabileceği hatalar, ön ödemeli bir bakiye, harcama limitleri, kısa iş için saniye bazında kod sandbox'ları ve uzun iş için AI agent tarifesi gibi aylık sunucular. Sandbox tarafının adım adım anlatımı yapay zekâ ajanları için sandbox içinde. Yine de listeyi kendi değeriyle değerlendirin: bir ajanı serbest bıraktığınız her platform için işe yarar bir kontrol listesi.

Yapay zekâ ajanlarının altyapıdan gerçekte neye ihtiyacı var: 7 gereksinim ve insanlar için tasarlanmış barındırmanın nerede engel olduğu