Een agent die code schrijft, heeft een plek nodig om die uit te voeren. Het gebruikelijke antwoord is „geef hem een server”, en voor veel agents is dat meer machine dan nodig. De omgekeerde fout komt net zo vaak voor: iemand bouwt een bot die altijd moet draaien in een sandbox en vraagt zich dan af waarom die 's nachts verdwenen is.
We verkopen allebei, dus we zien beide fouten. Zo zouden wij beslissen.
Wat is wat
Een sandbox is een Firecracker-microVM. Hij start in ongeveer een seconde, heeft Python 3.12, Node.js 22, bash en git, uitgaand internet en geen inkomende poorten of SSH. Je praat ermee via de API, de SDK of MCP: een commando draaien, een bestand uploaden, de uitvoer lezen. Eén commando draait tot 55 seconden; langer werk loopt als achtergrondtaak. Een kortstondige sandbox leeft tot 24 uur en verdwijnt vanzelf als hij inactief is.
Een VPS is een gewone virtuele server. Root via SSH, een schijf die blijft, en hij draait tot je opzegt. Bij pakketten met een eigen IPv4 zijn alle inkomende poorten van jou. Bij NAT-pakketten krijg je één doorgestuurde poort voor SSH, en het uitgaande adres is niet je eigen adres.
Zelfde saldo, zelfde account, zelfde MCP-server. Het verschil zit in de levensduur en in of je de machine van buiten bereikt.
Drie vragen
1. Moet hij draaien als niemand hem roept? Een Telegram-bot, een tradingloop, een geplande scraper, een agent die elke tien minuten iets controleert. Dat is allemaal een VPS. Een inactieve sandbox verwijdert zichzelf, en een permanente die per uur wordt betaald, kost over een hele maand een veelvoud van een kleine VPS.
2. Moet er iets met hem verbinden? Webhooks, een API, een MCP-server voor je team, een dashboard in de browser. Sandboxes nemen helemaal geen inkomende verbindingen aan. Dat wordt dus een VPS, in de praktijk een met eigen IPv4: Nano-IP vanaf $8 per maand.
3. Heeft iemand deze code gelezen? Uitvoer van een model, een pakket dat de agent wilde installeren, een pull request van een onbekende. Hier bewijst de sandbox zijn waarde. Als de code iets kwaadaardigs doet, gebeurt dat in een machine die een minuut later wordt verwijderd en geen van je sleutels bevat. Hetzelfde draaien op de VPS waar ook de tokens van je bot staan, is een gok die je niet wilt nemen.
Antwoordde je „nee, nee, ja”, neem dan een sandbox. „Ja” op een van de eerste twee betekent een VPS. Veel agents komen uit op „ja, misschien, ja”, en die hebben beide nodig.
Waar de kosten elkaar kruisen
Sandboxes worden per seconde afgerekend op toegewezen vCPU en RAM, met een minimum van 60 seconden. VPS-pakketten hebben een vaste maandprijs. Tegen de huidige prijzen:
| Sandbox-tarief | Per uur | Vergelijkbare VPS | Per maand | Omslagpunt |
|---|---|---|---|---|
| small (0,5 vCPU, 1 GB) | $0.033 | Nano (2 vCPU, 1 GB, NAT) | $3 | ~91 u |
| standard (1 vCPU, 2 GB) | $0.066 | Micro (2 vCPU, 2 GB, NAT) | $5 | ~76 u |
| plus (2 vCPU, 4 GB) | $0.132 | Small (4 vCPU, 4 GB, NAT) | $8 | ~61 u |
Draait de code van je agent een paar minuten per taak, dan kosten zelfs honderden taken per maand maar centen in sandboxes. Zodra het totaal boven ongeveer drie uur per dag komt, is de VPS goedkoper, en 24/7 veel goedkoper: een permanente standard-sandbox kost voor een volle maand hooguit $36.14, tegenover $5 voor Micro.
De rijen zijn geen exacte tweelingen: de VPS heeft meer vCPU en een grotere schijf, en NAT-pakketten nemen geen inkomende verbindingen aan. Voor de vraag „waar draait mijn code”, waar het hier om gaat, is de vergelijking eerlijk.
Wat wij zouden aanraden
Voor een agent die echt werk doet: allebei.
- Een VPS als thuis van de agent. Daar draaien de agentloop, zijn geheugen en zijn API-sleutels, en daar staat open wat open moet staan. Nano voor $3 is genoeg voor een agent die een model via een API aanroept; lokale inferentie vraagt veel meer.
- Een sandbox per onbetrouwbare taak. De agent schrijft code, stuurt die naar een verse microVM, leest het resultaat en gooit de machine weg. De sandbox krijgt geen geheimen die hij niet nodig heeft.
Beide zijn bereikbaar via dezelfde MCP-verbinding, en de agent kiest per taak. Stel een uitgavenlimiet voor sandboxes in voordat je hem loslaat. Een loop die eindeloos sandboxes start, loopt dan tegen de limiet aan in plaats van het saldo leeg te trekken.
Wanneer dit advies niet past
Als je onbetrouwbare code al in containers op je eigen server draait en die grens je bevalt, voelt een aparte sandbox misschien overbodig. Het hangt af van hoeveel je de code vertrouwt. Onze vergelijking van isolatieniveaus laat zien wat een container wel en niet tegenhoudt.
Schrijft de agent hele applicaties in plaats van fragmenten, dan is er een derde optie ertussen: een VPS waarop elke branch die hij pusht een preview met een eigen adres wordt.
En als de agent alleen API's aanroept en nooit uitvoert wat hij schreef, heeft hij geen sandbox en geen grote server nodig. Een VPS van $3 met de agentloop is ruim voldoende.
Verder: sandboxes vanaf $0.0165 per uur (een nieuw account met bevestigd e-mailadres krijgt eenmalig $1 voor de eerste sandbox, 14 dagen geldig) en VPS-pakketten vanaf $3 per maand. Gaat de agent zijn eigen server beheren, lees dan wat hij na de bestelling doet.
Reacties
Nog geen reacties. Wees de eerste.